Para kay Tito Manny

We are having our exams this week here at sunny SPUP and I'm loving it. Exam for me means less time in school and more time for trivial things like.. like this. Of course I also spend some time for reviewing and reading my photocopied notes, usually around 30 minutes before the exam. Five years of college and I still have the study habit of a 3rd grader with ADD. I guess some people really never learn.

You know who else never learns? Tito Manny. MANNY PACQUIAO, UTANG NA LOOB, STICK TO BOXING! Don't waste your money in politics again. Instead of using your money for the 2010 elections, give it to me instead. I know exactly where to spend it. I'll buy my own school that will give SPUP a run for their money. First agenda, give myself that elusive college diploma in an instant. Booya!

I'll name my school Abad School of Sciences or ASS. We will be called Bad Asses! Sweet. I have another idea, how about Abad University of Technology? AUT? That would be cool right? The students would be called pa-AUT. You have to be Ibanag or good in using context clues to get that one. I'll just figure everything out once Tito Manny decides to give me the money. I hope he's reading this.

Project lafftrip edited

Nagbago ang isip ko. Ito na ang bagong listahan ko para sa Project Lafftrip Laffapalooza ni Badoodles

1. Xienahgirl - bakit hindi pa siya nadidiskober? kailangan na niya ng book deal. pramis bibili ako ng isang sako. sure akong papatok yun, dahil una, isa siya dyosa, pangalawa dahil mahusay siya at pangatlo dahil ang mga masaklap ang lablayp swerte sa career.

2. Ferbert - ang paboritong alien ng blogosphere. malaman na malaman ang bawat post na akmang akma sa kanya. kasi nga. ang lakas ng loob kong makahirit ng malaman eh mas malaki pa ako diyan.

3. Mariano - dahil kahit masakit sa mata ang layout niya, kahit nagpost siya ng picture na nakadikit na sa pinakakarumaldumal na bangungot ng sinumang nakakita at kahit siya ang paboritong alaskahin ng kababaihan ay winner pa rin si M.

may mga kailangan lang akong ayusin.

salamat sa pagdaan.

Susan Tayo project

Be ready to be blown away cause this might just be the most brilliant idea you will ever hear from me.

A friend asked me earlier if I have any back up plans if ever I screw up again and fail to finish here at St. Paul. It really made me think. I can't school hop forever cause I don't wanna end up being classmates with my younger sibs, though that would really be interesting. So I came up with the perfect plan.

I'll knock someone up!

I don't know why it hit me just now. It's the perfect excuse for me to still be asking money from my mom for the years to come and take a time out from school. How fucking brilliant am I?

All I need to do now is find a girl to have my baby. It's perfectly simple. I'll just pick some random girl at the mall and tell her this, "Hi, ako si Abad. bubuntisin kita, k?" Come on! Who would turn me down? I'm tall, quite moneyed, I could pass as ok-looking if you're drunk, and if you're totally wasted, I could even pass as good looking (probably not), I shower everyday or at least whenever I have classes and if you have low expectations, I could even be good in bed. If you could picture me in bed doing it and not puke inside your mouth a little, give me a call. If you really are picturing me doing it, good luck trying to get that image out of your head.

I'll probably ask Janina from Bb. Pilipinas. Do you know where I could reach her? Can she even use a phone? Can she spell phone? Imagine, our kid would be a genius and a real looker. We will have the perfectest paking pamily! We wouldn't have to work cause we'll let our kids work for us on TV.

And as I've previously planned, I'll name my first kid Susan. Susan Enriquez. Regardless of the kid's gender. Just thinking of my kid's classmates teasing him/her kay Susan tayo cracks me up. Any idea on what I should call my second kid? I'm thinking of a name that starts with M. I just can't figure it out exactly.

Lab Letter

Hindi nagtagal, ang mga musikang pinapakinggan mo ay pinapakinggan ko na rin. Ang mga awiting kinakanta mo ay inaawit ko na rin. Ang mga pinapanuod mo ay pinapanood ko na rin. Ang mga paborito mo ay naging paborito ko rin. Ang mga tawanan natin. At ang ngiti mo, mga salita ng labi na walang tunog ngunit nagpapahiwatig na sa kabila ng lahat ay masaya ka, ay napapangiti ako. Sapagkat wala nang mas papantay pa sa pakiramdam na napapasaya mo ang taong mahal mo.

At kung iniisip mong sa akin ang mga nabasa mo ay nagkakamali ka! Hindi pa ako ganyan kakorni. haha. Pinapapost yan ni KDR at malamang ay para yan sa isang babaeng itago na lang natin sa pangalang Layla na ayaw magpatawag ng Layla. Para kay Layla, sabi nga ni Igno, SAGUTIN NA YAN!

Dito mababas ang kabuuan ng post ni KDR.

At sa May 24, 2008 na raw pala ang book signing ng VPE books sa parehong lugar at parehong oras.

Hindi ko alam kung kailan ko itutuloy ang Tips for incoming college freshmen kasi sinusumpong ako ng matinding katamaran.

Imbitasyon sa booksigning ng vpe books

Imbitahan ko po sana kayo sa May 17, Saturday (opo, 2008) 3-6 pm para sa book signing ng vpe books. Syempre, kasama doon ang book ko na peksman (mamatay ka man) nagsisinungaling ako (at iba pang kwentong kasinungalingan na di pa dapat paniwalaan). Sa cubao expo. Sana makapunta kayo. Masaya po doon. Peksman

-Eros Atalia

Para makatanggap ng mga kaparehong mensahe at makita ang magandang girlfriend ni Eros Atalia ay i-add siya sa friendster gamit ang link na nasa itaas.

Ang Peksman (Mamatay Ka Man) Nagsisinungaling Ako (at iba pang Kuwentong Kasinungalingan na di pa dapat paniwalaan) ay mabibili sa lahat ng pangunahing bookstores nationwide.

Ang orihinal na larawang ginamit ko sa taas ay kinuha ko ng walang pahintulot kay "Kring" sa blog entry niyang ito. Magpapaalam sana ako kaya lang nakakatamad.

Tips for incoming college freshmen students part I – Choosing the Right Major

Ang unang bahagi ng series na ito ay sesentro sa pagpili ng kurso. Kung natutupad lang sana lagi ang sagot natin sa “What do you want to be when you grow up?” sa yearbook noong kinder ay wala na sanang dahilan para isulat ko ito. May ilang swerteng bata na alam na agad ang kukuning kurso dahil matagal na nila itong pangarap o dahil matagal na itong pangarap ng magulang nila. Pero hindi naman lahat ay tulad nila. Para ito sa mga wala pa sanang balak iwan ang papetikspetiks na buhay high school at walang kaideideya kung ano ang kanilang papasukan.

Ang unang tip ko ay piliing mabuti ang mga taong hihingin niyo ng payo tungkol sa college. Dapat yung matagumpay na nakapagtapos sa college at alam na ang pasikotsikot ng lahat. Kung wala kang mahanap na katulad ng nabanggit ko ay maari mo na ring pagtiyagaan ang isang walang magawang blogger na maglilimang taon na sa kolehiyo at wala pa ring kasiguraduhan kung kailan siya magtatapos. Malakas ang loob kong magbigay ng tips dahil natututo tayo sa kamalian natin at sa mga kamalian ng iba. Kampante ako na marami akong mababahagi sa tila walang katapusang mga kamalian ko.

Pakiramdam ko dati noong namimili ako ng kurso sa listahang galing sa una kong eskwelahan ay
tumitingin lang ako sa Menu ng isang bagong bukas na restaurant. Gusto kong sumubok ng bago kaya pinili ko ang kakaiba sa pandinig. Asian Studies. Hindi ang maling kurso ko ang naging dahilan ng pagkakasipa ko. Ang punto ko lang ay maliwanag na hindi ka nagiging wais pag ang sinagot mo sa barkada mong nagtatanong kung bakit ang kurso mo ang napili mo ay dahil “Maganda pakingggan.”

Kung nagbabalak kang kumuha ng kursong hindi madalas kuhanin ng nakararami ay magsumikap na mangalap pa ng karagdagang impormasyon labas sa course description na binibigay ng eskwelahang papasukan.

Importanteng malaman ang sagot sa mga tanong na ito:

Pagkagraduate ko, saan na ako kukuha ng panggimik?

Ito ang madalas nakakalimutang tanungin sa sarili nila ng mga estudyanteng papasok sa kolehiyo. Kung umaasa ka na suswertehin ka na lang dahil pagkatapos ng apat na taon ay biglang tataas ang pangangailangan para sa mga nagtapos ng kursong natitipuhan mo ay malamang nagkakamali ka. Magtanongtanong sa mga kakilalang nagtapos ng kaparehong kurso kung hindi ba sila gaanong nahirapang makahanap ng trabaho. Tandaan na kaya ka pumasok sa kolehiyo ay para makahanap ng magandang trabaho pagkatapos.

Kaya ko ba?

Mahirap sagutin ang tanong na ito dahil madalas kung hindi sobra ang bilib natin sa sarili ay wala tayong ideya sa mga bagay na kaya nating gawin. Kung hindi ka mahilig sa math o science ay maaari mo pa ring hanapan ng gamit na praktikal ang mga bagay na kinahihiligan mo. Kung kaya mong manood ng tv maghapon at wala kang alam gawin kung hindi pintasan ang mga nakikita mo sa tv ay baka nababagay ka sa mga kursong tumatalakay sa media. Aktibo ka ba at parang may opinyon sa lahat ng bagay? Baka pwede kang luminya sa sining at panitik. Adik ka ba sa computer games? Maaari mo yang maging puhunan para makatapos ng kursong may kinalaman sa computer at technology. Lagi ka bang bida dahil sa pang matindi mong porma at sense of style? Baka sa fine arts ka makahanap ng kursong babagay sa iyo. Maganda ka ba at may talent sa pagkanta, pagarte o pagsayaw? Bakit ka pa magaaral? Magartista ka na lang.

Apat na taon ang ilalagi mo sa college. Limang taong kung naisipan mong maging engineer. Baka higit pa kung sakaling mabuntis ka o magpalipat lipat ka ng kurso o eskwelahan. Mahalagang gusto mo ang gagawin mo dahil sabi nila ay mas magaang pagaralan ang mga bagay na interesante para sa iyo at alam mong mapapakinabangan mo pagkatapos.

Kung wala ka pa ring napulot na kapakipakinabang sa lahat ng naisulat ko ay huwag mawalan ng pagasa. Bukod sa wala naman talagang natututunan sa akin ang mga mambabasa ng blog na ito ay bata ka pa at punong puno ng potensyal. Lahat ng bagay, kung gugustuhin, ay maaaring matutunan. Wala ka mang maisip na kagalingan mo ngayon ay sigurado akong darating din ‘yon sa iyo dahil ang college ang isa sa pinakamagandang lugar para makilala mo pa ng lubusan ang sarili mo. Maaaring dito ka magsisi kung bakit ka bumili ng cd ni Hannah Montana at mandiri sa pagbili mo dati ng notebook na may picture nila Kim Chiu at Gerald. Maraming bagay na kung ngayo’y akala mo’y hindi mo magagawa ang kayang kaya mo palang gawin.

Ano mang kurso ang mapili mo ay tandaan na ang higit na mahalaga sa lahat ay kung gaano ka kapursigido para matapos ang napiling kurso. Sa aspetong yan, ikinalulungkot kong hindi na kita matutulungan.

Abangan ang mga susunod pang post na tatalakay sa exams, mga propesor at unang araw ng klase.